Roomse pogingen om de Reformatie teniet te doen

  • Home
  •  / 
  • Artikels
  •  / 
  • Roomse pogingen om de Reformatie teniet te doen

Beste vriend.

Net zoals de primaire respons van de Rooms-katholieke Kerk op het bijbelse geloof van de hervormers, door de Contrareformatie van de Jezuïeten, leidt Paus Franciscus – een Jezuiet – de inspanningen van de Roomse Kerk om de Reformatie teniet te doen. Daarom is het van vitaal belang dat we begrijpen wat in deze inspanningen verwikkeld is, niet enkel om ze tegen te gaan maar ook om het geloof van de Reformatie te ondersteunen. Maak daarom a.u.b. het artikel hieronder bekend bij uw familie en kerkleden, en plaats het – zo mogelijk – op het internet. Dank u.

In de zestiende eeuw was de belangrijkste respons van de Rooms-katholieke Kerk (RKK) op het bijbelse geloof van de hervormers de Contrareformatie door de Jezuïeten. Op een agressieve wijze leidden zij een beweging om de politieke en kerkelijke macht van de Roomse kerk te herstellen die ze had vóór de Reformatie. De Jezuïeten leidden de belangrijkste inspanningen van de Contrareformatie gedurende vier eeuwen, door het ondersteunen van het pauselijke gezag, het herstellen van het sacramentele systeem, en het promoten van mysticisme samen met superstities in die vele naties die geraakt werden door de bijbelse principes van de Reformatie. Zij zochten belangrijke en machtige personen uit en werkten om gunst te verwerven bij dezen die zich in hun invloedskringen bevonden, in het bijzonder door hun kinderen te onderwijzen.

Deze Jezuïtische praktijk werd geïncorporeerd in het Vaticaans Concilie II van 19621965. Haar belangrijkste verwezenlijking was een geplande strategie van valse oecumene. De oplossing was dat alle andere “christelijke” institutionele denominaties en hun leden nu zouden teruggedreven worden naar volle gemeenschap onder het pauselijke Rome. Dus, sinds Vaticanum II heeft het pauselijke Rome onvermoeibaar gewerkt aan een status van één Christelijke Kerk. Alle andere, in het bijzonder evangelicals, worden “afgescheiden broeders” genoemd en kunnen enkel erkenning als authentieke christenen verkrijgen door terug te keren naar eenheid met de Moederkerk. Zo werkt de Roomse kerk doorheen de tijd om geaccepteerd te worden als het Hoofd van het Christendom.

Inspanningen om de Reformatie teniet te doen door de Lutherse Wereld Federatie

In 2016, leidde de bekwame Jezuïet, paus Franciscus, de recentste activiteiten van de Roomse Kerk om de Reformatie teniet te doen. Het is van vitaal belang dat we begrijpen wat deze activiteiten omvatten, niet enkel om ze tegen te werken maar ook om het geloof van de Reformatie te bevorderen. Op 25 januari 2016 schreef de Catholic News Service dat Paus Franciscus Zweden zou bezoeken op 31 oktober 2016, “om te participeren in een oecumenische dienst en het begin van een jaar van activiteiten om de 500ste verjaardag te herdenken van de Protestantse Reformatie. Paus Franciscus zal de oecumenische herdenking leiden in Lund, samen met bisschop Munib Younan, president van de Lutherse Wereld Federatie en Rev. Martin Junge, algemeen secretaris van de Federatie, zo meldde een gezamenlijk persbericht van de Pontifical Council for Promoting Christian Unity en het Lutherse Wereld Federatie (LWF)”.[1]

De afvalligheid van de RKK en de LWF heeft zich ook al gewaarmerkt toen op 31 oktober 1999 zij samen een akkoord uitvaardigden, getiteld: “De gezamenlijke verklaring van de doctrine van rechtvaardiging”.[2] De officiële gezamenlijke verklaring onder de hoofding “De gerechtvaardigde zondaar”, stelde: “Wij belijden samen dat in de Doop de Heilige Geest iemand verenigt in Christus, rechtvaardigt, en de persoon waarlijk vernieuwt”.[3] De bijbelse waarheid is echter, dat de gelovige zijn geloof niet gebaseerd kan zijn op enig fysisch werk, want waar geloof is in Christus Jezus’ offer alleen, en het rechtvaardigt een persoon door genade alleen, door geloof alleen.[4]

Te beweren dat de causatieve effecten van “de Doop” een persoon rechtvaardigt voor een Heilige God is een poging om de genade van de Heer en Zijn volbrachte werk aan het kruis teniet te doen. Dit komt neer op het prediken van een “ander evangelie”.5 Rechtvaardiging door Gods genade alleen, door geloof alleen, was het grote principe van Maarten Luther, precies hét principe dat de LWF in 1999 heeft gecompromitteerd middels een uitgebreide oecumenische dialoog met de RKK.

De RKK vergroot haar oecumenische grip op de Kerk van Engeland

Bovendien, op 9 februari 2016, rapporteerde hetzelfde Catholic News Service dat,

“… [de] aartsbisschop van Westminster een avonddienst leidde in het voormalige verblijf van King Henry VIII. Dit is de eerste keer dat een dienst werd geleid in het Chapel Royal van het paleis overeenkomstig de Latijnse Rite van de RKK in meer dan 450 jaar”.[5]  Deze laatste intrusie was te verwachten gezien Paus Benedictus XVI een pauselijk bezoek bracht aan het Verenigd Koninkrijk in september 2010. Het bezoek werd genoemd “een ongekende gelegenheid om de banden aan te halen tussen het Verenigd Koninkrijk en de Heilige Stoel over algemene initiatieven, zowel als de belangrijke rol van geloof in het creëren van sterke gemeenschappen”.[6] De paus sprak tot de Britse civiele maatschappij in Westminster Hall [beide Houses of Parliament]”.[7]

Alhoewel Koning Henry VIII politiek brak met pauselijk Rome, heeft hij persoonlijk nooit de Rooms-katholieke leer afgezworen. Consequent hiermee is de hedendaagse Kerk van Engeland, vertegenwoordigd door de Aartsbisschop van Westminster, meer dan ooit nauw verenigd met de afvallige RKK door oecumenische dialoog, wat precies de Paus zijn objectief is zoals Vaticanum II document nr. 32 stelde.[8]

Nu, in 2016, annonceren de twee documenten die we aangehaald hebben de realisatie van 500 jaren van pauselijke inspanningen om de Reformatie teniet te doen. Het is daarom noodzakelijk, om terug te blikken op de historische feiten van de Reformatie om aan te tonen dat de voorgenomen Rooms-katholieke oecumenische meetings, met zowel de president van de LWF als de Aartsbisschop van Westminster, specifiek bedoeld zijn om afvallige daden van verraad te promoten tegen het geloof van de Reformatie.

Authentiek reformatorisch geloof

Maarten Luther in Duitsland, Johannes Calvijn, Lefevre en Farel in Frankrijk, en Zwingli in Zwitserland vertegenwoordigen het authentieke reformatorische geloof. De essentiële natuur van hun geloof was redding Gods genade alleen. Verenigd door de waarheid van Gods Woord, geloofden zij dat elk persoon gered wordt door genade alleen, zoals de Schrift het zegt: “Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit u, het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen”.[9] Zij leerden de bijbelse waarheid: “Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus … zodat Hijzelf rechtvaardig is én rechtvaardigt diegene die uit het geloof in Jezus is”.[10]

De Reformatie bezat besliste karakteristieken waardoor ze apart te plaatsen viel tegenover elke andere opwekking in de geschiedenis. Eén dan de onderscheidende kenmerken was haar territoriale reikwijdte. Ze begon simultaan en onafhankelijk in verschillende Europese landen. Mannen zoals Maarten Luther, Johannes Calvijn, Lefevre, en Zwingli predikten in harmonie tegen de rituelen van het Romanisme en verhoogden geloof in Christus alleen als het enige middel van redding. Alhoewel Luther de grondlegger van de Reformatie wordt genoemd, zijn de andere Hervormers evenzo proponenten van Schrift alleen, als de basis van waarheid, en zij predikten hetzelfde evangelie van genade.

Sola Scriptura: Het krachtige principe van de reformatie

Na wat leek op een eindeloos strompelen in de ketterse pauselijke traditie zag men het licht van de Reformatie, en Europa kwam tot bijbels christelijk geloof. Maarten Luther sprak bekwaam tot het hart van Gods volk toen hij zei: “Tenzij ik overtuigd ben door de Schrift en gezonde rede – ik accepteer niet het gezag van pausen en concilies want die hebben elkaar tegengesproken – is mijn geweten onderworpen aan het Woord van God. Ik kan niet en zal niet iets herroepen, want tegen het geweten ingaan is niet juist noch veilig. Hier sta ik, ik kan niet anders, God help mij. Amen”.[11] Inderdaad, Luther had gewoon ontdekt wat de standaard was waarvan getuigenis afgelegd werd door onze Heer en Zijn apostelen. In de wildernisverzoeking wees de Heer Jezus drie keer de vorst van de demonen af, zeggende: “Er staat geschreven”. Bijvoorbeeld: “Hij antwoordde en zei: Er staat geschreven: De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt”.13 Door te zeggen “Er staat geschreven” gebruikte de Heer de precieze frase die tachtig keer gebruikt wordt in de Bijbel. Deze herhaalde frase onderstreept haar belang. De complete acceptatie van het gezag van het geschreven Wood door de Heer is evident in Zijn woorden: “Denk niet dat Ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen; Ik ben niet gekomen om die af te schaffen, maar te vervullen. Want, voorwaar, Ik zeg u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet één jota of één tittel van de Wet voorbijgaan, totdat het alles geschied is”.[12] Daarom wordt elders geschreven: “want Gij hebt vanwege Uw ganse Naam Uw woord groot gemaakt”.[13][14] De hervormers bogen in onderwerping aan het enige gezag van Gods Woord, zoals de apostel Paulus hen leerde: “Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid, opdat de mens die God toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust”.16

Dus, Luther en de hervormers, die de Heer in die tijd deed opstaan, wisten dat ‘s mensen geweten gebonden is aan Gods geschreven Woord: “Uw Woord is de waarheid”.[15] Inderdaad, alle ware discipelen moeten erkennen dat er een absolute standaard is waardoor iets kan beoordeeld worden als zijnde waarheid (welgevallig voor God) of onwaarheid (ergerlijk voor God). Het is niet mogelijk Jezus Christus te hebben als Meester en Heer, en simultaan te weigeren de regel van Gods Woord af te wijzen. Als iemand God liefheeft, dan zal hij Gods Woord liefhebben als enige gezagsbron, zonder de contaminatie van traditie. “Uw woord is zeer gelouterd, Uw dienaar heeft het lief”.[16] Een mens kan niet zeggen dat hij God liefheeft maar niet Zijn Woord; want de uitdrukkingen van echte geestelijke affectie voor Zijn Woord zijn duidelijk in de Schrift: “Zodra Uw woorden gevonden werden, at ik ze op. Uw woord was mij tot vreugde en tot blijdschap in mijn hart”.[17]

Hun geloof in onderwerping aan Gods Woord geplaatst hebbend, konden de hervormers niet anders dan het valse katholieke dogma verwerpen dat “Heilige Traditie” essentieel is voor kennis van de waarheid. Maar dit onware geloof blijft het geloofssysteem van de Kerk van Rome, zoals gesteld in de Rooms-katholieke Catechismus: “De verhouding tussen de overlevering en de heilige SchriftZe zijn onderling nauw verbonden en hebben deel aan elkaar”. De Catechismus zegt ook: “De heilige Overlevering bewaart het woord van God, dat door Christus, de Heer, en door de heilige Geest aan de apostelen is toevertrouwd”. “Hieruit volgt dat de kerk, waaraan de overdracht en de interpretatie van de openbaring is toevertrouwd, ‘niet uit de heilige Schrift alleen haar zekerheid put omtrent al het geopenbaarde. Derhalve moet men beide met eenzelfde liefde, eerbied en respect aanvaarden en vereren’”.[18]

Leren van de weg van de waarheid en het leven van de hervormers

In de tijd van de Reformatie werd geleerdheid en het najagen van waarheid erg belangrijk geacht. Een grote vriendschap en verbroedering ontwikkelde zich onder de hervormers, naarmate de beweging groeide doorheen Europa en de Britse Eilanden. Een frequente uitwisseling van gedachten vond plaats, en de gastvrijheid nam toe. Een van de verwonderlijke kenmerken van de Reformatie was deze toename van contacten en samenwerking onder de hervormers want zij bemoedigden elkaar in hun inspanningen. De Reformatie verspreidde zich snel. Uiteraard waren er consolidaties, verbeteringen en uitbreidingen nodig; maar het is moeilijk je in te beelden hoe een opwekking op zo’n grote schaal kon gerealiseerd worden in zo’n korte tijd, en hoe een complete verandering van denken in de mensen ontstond. Dit kwam noodzakelijkerwijs door Gods Voorzienigheid; want in die tijd waren er geschoolde mannen die Hebreeuws, Latijn en Grieks kenden, een noodzaak om de Bijbel te lezen zoals die toen bestond. En het was essentieel dat de Bijbel zou vertaald worden in de talen van elk land, zodat de mensen het voorrecht zouden krijgen de Schrift te lezen in hun eigen taal. Deze taak vereiste geleerdheid. Alle prediking van vele Luthers, Latimers, Zwingli’s, Knoxes en Wisharts zouden gefaald hebben om de Reformatie af te werken indien, tegelijkertijd, de Bijbel niet in gewone taal zou voorzien worden voor het volk. Indien, op het moment dat Latimer predikte in Cambridge, het niet zou gebeurd zijn dat Tyndale naar het continent was gevlucht en duizenden exemplaren van het Engelse Nieuwe Testament vandaar terugsmokkelde, zodat elke Engelsman de weg van redding kon lezen voor zichzelf, zou er geen Reformatie geweest zijn in Engeland. Een soortgelijke situatie trad op in Duitsland, Frankrijk en andere landen.

De Reformatie, in feite de breuk met het Rooms-katholiek totalitarisme, werd volbracht in een relatief korte tijd. De Reformatie was een constante, alles omsluitende beweging van de Heilige Geest. Het was werkelijk een geestelijk ontwaken wanneer menigten werden bevrijd van de slavernij van bijgeloof en ritualisme en een afvallig pausdom, en bekeerd werden door het Evangelie van genade. Het herstel van de exclusieve autoriteit van de Schrift leidde tot gehoorzaamheid aan God en Zijn Woord, net zoals de herontdekking van de leer van de rechtvaardiging “door genade alleen, door geloof alleen” elke ware gelovige leidde tot een direct en persoonlijk contact met de God van opwekking.

De erfenis van de Reformatie

Wat dan is de erfenis van de Reformatie? Wat moeten wij daarvan leren in onze tijd? De reformatie zelf was een opwekking, gegrond niet enkel op het Woord van God, maar ook op gebed, zoals dat het geval was bij elke vorige en volgende opwekking. Spurgeon wees duidelijk op gebed als de schragende kracht van de Reformatie. Spurgeon zei: “Denk niet dat Luther de enige man was die de Reformatie uitwerkte! Er waren er honderden die zuchtten en in het geheim weenden: ‘O God, hoelang?’: in de landhuisjes van het Zwarte Woud, in de huizen van Duitsland, op de heuvels van Zwitserland, in de paleizen van Spanje, in de kerkers van de Inquisitie en op de landwegen van Engeland”.[19] Dus, gebed was de grondslag van deze grote beweging, doordat toegewijde gebedsverzoeken van talloze harten doorheen Europa de Heer smeekten om een machtige beweging van Zijn Geest te zenden.

De eerste grote opwekking na de Reformatie gebeurde in de 18de eeuw in zowel Amerika als in Brittannië, en deze was geassocieerd met Jonathan Edwards en George Whitefield. Vóór de uitstorting van Gods genade vinden we gebed in de levens van deze mannen en in de levens van hun metgezellen. Ook in Ulster Noord-Ierland in 1859, en aan het eind van de 19de eeuw, en in het begin van de 20ste eeuw in Wales, liep gebed deze hervormingen vooruit.

Conclusie

De hervormers verkondigden hun bijbelse leer dat God alleen eeuwig, oneindig en onveranderlijk is in Zijn wezen, goedheid, heiligheid, gerechtigheid, macht, waarheid en wijsheid. Hij alleen hoort gebeden; Hij alleen is de Alheilige; Hij alleen is de Heilige Vader; in één woord: God alleen zij de heerlijkheid. Dus, plannen van paus Franciscus om Zweden te bezoeken op 31 oktober 2016, en de Aartsbisschop van Westminster die een avonddienst voorgaat in het voormalige verblijf van King Henry VIII, zijn duidelijke voorbeelden van de afvalligheid van de Roomse kerk. In 2016 is de zonde inderdaad overvloedig aanwezig. Besef van de heiligheid van God, de vrees voor God, de overtuiging van zonde, en het evangelie van genade zijn noodzakelijk. Hoe kunnen we in deze tijd dan leven en heersen met Christus met al deze overvloedige zonde en bedrog? De Schrift heeft ons het antwoord: “Want als door de overtreding van de ene de dood geregeerd heeft door de ene, veel meer zullen zij die de overvloed van de genade en van de gave van de gerechtigheid ontvangen, in het leven regeren door de Ene, namelijk Jezus Christus”.[20] Als u de overvloedige genade, gegeven door Christus, ontvangt, dan bent u gered van de heerschappij van de dood; u zult leven en heersen met Christus naarmate u dagelijks geheiligd wordt door Zijn Woord door de Heilige Geest, en door constante gemeenschap met Hem. Ook zal u met Hem voor altijd heersen en Hem verheerlijken tot in alle eeuwigheid. Geloof in Hem alleen en u zult verzekerd zijn in Hem: “tot lof van de heerlijkheid van Zijn genade, waarmee Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde”.[21]

Het is door de kracht van de genade van de Heer Jezus Christus alleen dat wij waarlijk het christelijke leven kunnen leven, zoals de hervormers deden in de 16de, 17de en 18de eeuwen. Het offer van de Heer is voor de gelovige, omdat Hij Zich in de plaats stelde van ons zondaars en daardoor voor ons aan de wet voldeed. Zo authentiek was deze plaatsvervanging dat Zijn offer bij ons alle noodzaak van bestraffing wegnam. Door de Plaatsvervanger te worden voor Zijn volk nam de Heer Jezus Christus hun wettelijke verantwoordelijkheid op Zich, volgens de wonderlijke woorden van de Schrift: “Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen die onder de wet waren, vrij te kopen, opdat wij de aanneming tot kinderen zouden ontvangen”.[22] God heeft beloofd een Vader te zijn voor ware gelovigen – opdat zij Zijn zonen en dochters zouden zijn. Dit is de grootst mogelijke eer. Wat een stuitende ondankbaarheid is het als iemand zo’n gave zou belasteren en Christus Jezus en eeuwig leven zou afwijzen ten gunste van de afvallige Rooms-katholieke Kerk. De Heer beloofde: “Alles wat de Vader Mij geeft, zal tot Mij komen; en wie tot Mij komt, zal Ik beslist niet uitwerpen”.[23] Zij die komen bij de roep van God worden aan Christus gegeven, want het is door Zijn bloed alleen dat zij kunnen gered worden. De Heer God, door Zijn Geest, overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel, hen die hun zondigheid en nood aan redding erkennen. Enkel in de Heer Jezus Christus wordt vrijheid en eeuwig leven gevonden! Door Zijn genade: geloof in Hem, en Hem alleen: “Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit u, het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen”!


Richard Bennett, https://bereanbeacon.org

Toestemming wordt gegeven om dit artikel te kopiëren, indien gedaan in zijn geheel, zonder veranderingen.

Toestemming wordt ook gegeven om dit artikel te posten, in zijn geheel, op internet webpagina’s.


[1] www.catholicherald.co.uk/news/2016/01/25/pope-francis-to-visit-sweden-for-reformation-commemoration/ , 2/23/2016

[2] See our article on: www.bereanbeacon.org/new-blog/2015/10/17/the-catholic-lutheran-accord

[3] Lutheran-Catholic Accord, “The Joint Declaration on the Doctrine of Justification,” October 31, 1999, Sect. 4.4

[4] Johanes 6:29; Romeinen 2:28, 29; Efeziërs 2:8, 9; Kolossenzen 2:11; Romeinen 3:21-26 5  Galaten 1:9

[5] www.dailymail.co.uk/news/article-3439293/Hampton-Court-Palace-chapel-holds-Catholic-service-Henry-VIII-brokeaway-Rome-16th-century.html , 2/23/2016

[6] https://zenit.org/articles/uk-queen-government-welcome-papal-visit

[7] http://www.zenit.org/article-28654?l=english

[8] Vatican Council II Document “Reflections and Suggestions Concerning Ecumenical Dialogue”, August. 1970

[9] Efeziërs 2:8-9

[10] Romeinen 3:23-24, 26

[11] http://www.christianity.com/church/church-history/timeline/1501-1600/martin-luthers-most-noble-words-11629925.html  13 Mattheüs 4:4

[12] Mattheüs 5:17-18

[13] Psalm 138:2, SV 1977

[14] Timotheüs 3:16, 17

[15] Johannes 17:17

[16] Psalm 119:140

[17] Jeremia 15:16

[18] Catechism of the Catholic Church, Para. 80, 81 and 82 (NL-versie)

[19] www.the-highway.com/revival-reformation_Lamb.html , 2/23/2016

[20] Romeinen 5:17

[21] Efeziërs 1:6

[22] Galaten 4:4-5

[23] Johannes 6.37 26 Efeziërs 2:8-9