Wie is de Plaatsvervanger van Christus?

De Rooms-katholieke paus of de Heilige Geest?

Door Richard Bennett, voormalig katholiek priester http://helpforcatholics.org/

Alle Schriftaanhalingen komen uit de Statenvertaling (1977 of  HSV). Vertaling, plaatje en voetnoten door M.V.

Nu de wereld zich richt op de nieuw verkozen paus Benedictus XVI, moeten wij zijn ambt eens in beschouwing nemen, want hij beweert de plaats van Christus in te nemen. Officieel verklaart het Vaticaan dat de paus de “plaatsvervanger van Christus” is. Hierna de officiële bewoordingen:

“De paus, bisschop van Rome en opvolger van Petrus, “is het blijvend en zichtbaar beginsel en fundament van de eenheid, zowel van de bisschoppen als van de menigte van de gelovigen”. “De paus van Rome immers heeft, juist krachtens zijn ambt als plaatsvervanger van Christus en herder over de gehele kerk, de volledige, hoogste en universele macht, die hij altijd vrij kan uitoefenen”. [1] (benadrukking in vette letters door M.V.)

Links: de nieuwe “Plaatsvervanger van Christus” in zijn ambt gesteld.

De wereld heeft opnieuw een man in de positie van “Plaatsvervanger van Christus” en dus is het een bijbelse noodzaak om het ware ambt van Plaatsvervanger van Christus te kennen. De Heer Jezus Christus vertrouwde de universele zorg voor de zielen toe aan de bewarende zorg van de Goddelijke derde Persoon, de Heilige Geest. Van Deze, Die de opvolger van de Heer Jezus moest worden, beloofde de Heer: “als Die gekomen is, zal Hij de wereld overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel”. [2]

De Heilige Geest overtuigt van zonde door de zondaar van zijn verloren toestand te overtuigen en van zijn nood aan Christus’ gerechtigheid. Hij is het die een ziel overbrengt van een dode toestand door de zonde, naar het leven. Van dit wonder van genade wordt in de Schrift gesproken als “de alles overtreffende grootheid van Zijn kracht aan ons die geloven, naar de werking van de sterkte van Zijn macht die Hij gewerkt heeft in Christus, toen Hij Hem uit de doden opwekte” [3]

De majesteit, grootheid en onbeschrijfelijke macht van de Plaatsvervanger van Christus is zodanig dat een gelovige vol ontzag is over Zijn goddelijke Persoon. Dat enig mens enige aanspraak zou maken op het ambt van Plaatsvervanger van Christus lijkt compleet absurd en godslasterlijk.

De ware Plaatsvervanger van Christus

Vermits er een direct verband is tussen de verlossing door Christus en de bediening van de Heilige

Geest, is het een ziel-verwoestende fout om het werk van de Heilige Geest als Plaatsvervanger van Christus te vereenzelvigen met de positie of werk van enig mens. Christus, als de Meester en Gids voor de gelovigen, beloofde de Heilige Geest te zenden als Zijn plaatsvervanger opdat Die voor altijd bij hen zou blijven: “En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid” [4]

In het leven van gelovigen heeft de Heilige Geest een volle, onmiddellijke en algemene invloed, zoals de Schrift zo mooi zegt: “De Heere nu is de Geest; en waar de Geest des Heeren is, aldaar is vrijheid. En wij allen, met ongedekten aangezichte de heerlijkheid des Heeren als in een spiegel aanschouwende, worden naar hetzelfde beeld in gedaante veranderd, van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heeren Geest” [5]

Het werk van de Geest is transformerend; wij worden veranderd van de ene staat van heerlijkheid naar een andere, tot wij door deze genade op een dag volmaakt in Hem zullen zijn in de eeuwige heerlijkheid. Hoezeer zullen christenen daarom de volmaakte bediening van de Heilige Geest prijzen! In het zicht van deze ontzagwekkende waarheden over de rol en bediening van de Heilige Geest van Jezus Christus, is het afschuwelijk te leren wat het Vaticaan afkondigt: “Krachtens goddelijke instelling komt de hoogste, volledige, rechtstreekse en universele bevoegdheid inzake de zielzorg toe aan de paus”. [6]

Mannen en vrouwen te overtuigen dat Christus de Heer ons een sterfelijk mens gaf om Zijn plaatsvervanger op aarde te zijn, is een poging om het werkelijke doel van Jezus Christus tegen te spreken.

De geschiedenis van de aanspraak “Plaatsvervanger van Christus”

Deze vreemde bewering kwam relatief laat in de geschiedenis van het pausdom. Aanvankelijk beweerde de Bisschop van Rome de plaatsvervanger te zijn van Caesar[1], en zijn opvolgers de rechtmatige erfgenamen van de Caesars. De stad die altijd de zetel van de macht was van het Romeinse Rijk werd de stad voor de Bisschop van Rome om daar zijn gezag te voeren. Gradueel accepteerden andere bisschoppen en nationale monarchen hem als plaatsvervanger en opvolger van Caesar, met dezelfde opperste titel van “pontifex maximus”[2]. Daarna maakten de bisschoppen van Rome aanspraak op “de plaatsvervanger van de belangrijkste der apostelen” [7], dat is: de plaatsvervanger van Petrus. [8] In de vroege vijfde eeuw stond bisschop Innocentius I (401-417 nC) erop dat Christus aan Petrus de opperste macht had verleend en hem bisschop van Rome maakte, en dat als gevolg hiervan de bisschop van Rome, als “opvolger van Petrus”, gemachtigd was om Petrus’ macht en voorrechten uit te oefenen. Bonifatius III die bisschop van Rome werd in 607, installeerde zich als “algemene bisschop”, en beweerde daardoor de plaatsvervanger en meester te zijn van alle andere bisschoppen. Het was echter niet vóór de achtste eeuw dat de bijzondere titel “Plaatsvervanger van de Zoon van God” [9] werd gevonden in het frauduleuze document “Donatio Constantini”[3]. [10]

Alhoewel van dit beruchte document in de vroege 16de eeuw werd bewezen dat het vals was, hebben de bisschoppen van Rome de titel “Plaatsvervanger van Christus” al gebruikt sinds de achtste eeuw. Deze titel is de opperste pauselijke aanspraak geweest op geestelijke en wereldlijke suprematie. De smaak van goddelijke macht, waarmee de titel resoneert, is bewezen verslavend te zijn. De “Plaatsvervanger van Christus” is in staat om geen enkele autoriteit te erkennen dan die van hemzelf. Hij ziet zichzelf als de Meester van alles en kondigt stoutmoedig af: “De Eerste Stoel wordt door niemand geoordeeld” (The First See is judged by no one). [11]

Het is waarlijk veelbetekenend dat Joseph Ratzinger verkozen werd als paus Benedictus XVI. Voorheen stond hij aan het hoofd van de “Congregatie voor de Geloofsleer” [12], omdat hij nadrukkelijk dictatoriaal is. Aarts-conservatieven in de Kerk van Rome verwelkomen hem warm, maar voor vele katholieken is hij niet aanvaardbaar omdat hij een hard-liner is. Deze starre positie komt duidelijk naar voor in de verklaring die hij opstelde op 5-9-2000 met de titel: “Dominus Iesus”. [13] Dat document (en hij dus zelf) decreteert stoutmoedig dat de Rooms-katholieke kerk het enige “instrument voor de redding van de hele mensheid” is [14]. Dogmatisch sluit hij ook de evangelische kerken uit om beschouwd te worden als “kerken in de juiste betekenis” als hij afkondigt: “…the ecclesial communities which have not preserved the valid Episcopate and the genuine and integral substance of the Eucharistic mystery, are not Churches in the proper sense”. [15]

Namaak plaatsvervanger van Christus

Rome’s zogenaamd ambt van plaatsvervanger van Christus op aarde is zo veelomvattend en complex dat Benedictus XVI, als enkel persoon, nooit “de hoogste, volledige, rechtstreekse en universele bevoegdheid”[4] kan uitoefenen. Dus heeft Joseph Ratzinger, die dit ambt opneemt, een reusachtige hiërarchie nodig om te regeren. De machtspiramide van zijn ambt als “plaatsvervanger van Christus” bestaat uit kardinalen, hogere aartsbisschoppen, aartsbisschoppen, diocesane bisschoppen, hulpbisschoppen, episcopale en apostolische vicarissen, apostolische prefecten en curatoren, en vicarissen-generaal. [16]

De namaak-natuur van de paus zijn aanspraak van “de plaatsvervanger van Christus” wordt aangetoond door zijn leer en daden. De sleutelrol van de Ware Plaatsvervanger van Christus is het verheerlijken van Christus: “Die zal Mij verheerlijken, want Hij zal het uit het Mijne nemen en het u verkondigen”. [17] De zending van de Heilige Geest was het verheerlijken van Christus. De Vader verheerlijkt Christus in de hemel en de Geest verheerlijkt Hem op aarde. Alle gaven en genadebetuigingen van de Heilige Geest zijn er om Christus te verheerlijken. De Heer Jezus Christus beloofde de apostelen: “Maar wanneer Die komt, de Geest van de waarheid, zal Hij u de weg wijzen in heel de waarheid”. [18] Gods waarheid is een ondeelbaar, uitgebalanceerd en harmonieus geheel. In de Bijbel hebben we “heel de waarheid” en hiermee verheerlijkt de Heilige Geest Jezus Christus.

In sterk contrast hiermee beweert de paus “onfeilbaar leergezag” te hebben. Dit verheerlijkt noch Christus noch eert het de Geest van de waarheid. [19] Als “de plaatsvervanger van Christus” leert de paus ook ‘wedergeboorte’ door de doop, en dat doet af aan Christus’ heerlijkheid. [20] Met crucifixen, rozenkransen en schapulieren beweert de aardse plaatsvervanger mannen en vrouwen te versterken tegen de aanvallen van de Satan. Hij blijft volhouden dat aflaten het lijden kunnen verkorten van de zielen in het vagevuur. Terwijl hij beschikt over zowat de rijkste financiële positie in de wereld, blijft hij toch de gelofte van armoede verdedigen. Alhoewel duizenden zielen zich ongebreideld in de immoraliteit storten, blijft hij een verdediger van de celibaatgelofte voor zijn priesters. Door autonome afkondigingen ontheft hij mannen en vrouwen van hun huwelijksgelofte [21]. Geen van deze ontbindingen verheerlijken Jezus Christus de Heer. De belangrijkste vijand van Christus en Zijn Evangelie echter is niet het materialisme, noch de begeerte, maar de geestelijke trots en afvalligheid van de degene die pretendeert Zijn “plaatsvervanger” te zijn. De eerste leugen van Satan: “gij zult als God wezen” [22] bereikt zijn volle vervulling in de pauselijke aanspraak de “Plaatsvervanger van Christus” te zijn. Hiermee worden de woorden van de apostel Paulus letterlijk vervuld: “die zich ook verheft boven al wat God genoemd of als God vereerd wordt, zodat hij als God in de tempel van God gaat zitten en zichzelf als God voordoet”[5]. [23]

“Habemus papam” we hebben een Papa!

Het wachten is gedaan. De senior kardinaal-deken is op het balkon verschenen, kijkt over de menigte op het St.-Pietersplein, en kondigt aan: “Habemus papam! we hebben een Papa!” [24] Katholieken en de wereld krijgen te horen dat zij nu een geestelijke Vader hebben om voor hen te zorgen.

Christus Jezus sprak voortdurend over Zijn Vader; het woord “Vader” komt in de Schrift zeventig keer over Zijn lippen om ware gelovigen te tonen dat zij een Vader hebben, een Vader in de Hemelen: “Mijn Vader en uw Vader … Mijn God en uw God”. [25] Ware gelovigen hebben een Abba, Vader, volgens de woorden van de apostel: “Want gij hebt niet ontvangen de Geest der dienstbaarheid weer tot vreze; maar gij hebt ontvangen de Geest der aanneming tot kinderen, door Wie wij roepen: Abba, Vader[6]!”. [26]

Het is precies omdat gelovigen een Abba, Vader hebben dat hun wordt geboden niemand op aarde “Vader” te noemen in geestelijke zin. Dus beveelt de Heer: “En gij zult niemand uw vader noemen op de aarde; want Eén is uw Vader, namelijk Die in de hemelen is”. [27]

De Heer Jezus Christus bad tot de enige “Heilige Vader” die er is: “En Ik ben niet meer in de wereld, maar dezen zijn in de wereld; en Ik kom naar U toe. Heilige Vader, bewaar hen die U Mij gegeven hebt in Uw Naam, opdat zij één zijn zoals Wij”. [28] Hier gebruikte de Heer het voorvoegsel “Heilige”. Hij wilde de absolute perfectie benadrukken van de natuur van de Vader. Zo intiem en eerbiedig is dit, dat in geestelijke zin een waar gelovige de woorden “De Heilige Vader” uitsluitend zal gebruiken voor God! De Romeinse pontifex neemt voor zich niet enkel het ambt van “Plaatsvervanger van Christus” maar ook een ware titel van de Godheid: “De Heilige Vader”. Wij moeten daarom dezelfde vraag stellen die Johannes stelde: “Wie is de leugenaar, dan die loochent, dat Jezus is de Christus? Deze is de antichrist, die de Vader en de Zoon loochent”. [29] Door die titels op zichzelf van toepassing te brengen, toont de paus dat hij waarlijk “de plaatsvervanger van Christus” is in de bijbelse betekenis van Antichrist!

Besluit en persoonlijke reactie

Vandaag hebben sommige compromis-zoekende “evangelicals” hun oren toegestopt en hun ogen gesloten voor de ware Plaatsvervanger van Christus en hebben verstandeloos ingestemd met de festiviteiten rond de witte rook uit het Vaticaan. Andermaal werden de vragen genegeerd: Aan wie geven wij de eer? Wie vrezen wij? Is het God of een mens? Als de wereld en valse evangelischen in bewondering vallen voor de nieuwe pontifex, is het wel nodig even stil te staan en na te gaan waar wij persoonlijk staan als gelovigen van de Ene Heer Jezus Christus en de Ene Heilige Geest.

Aan de wereld wordt het ambt van paus gepresenteerd. Hij die dit ambt bekleedt beweert de middelaar te zijn tussen God en mens en dat hij over de sleutels van hemel en hel beschikt. Hoogst verbijsterend voegt hij bij zijn ambt van “Plaatsvervanger van Christus” ook het attribuut van onfeilbaarheid toe [30], waarmee hij eist dat “een religieuze eerbied van intellect en wil aan zijn leringen wordt gegeven” [31]. De pauselijke arrogantie komt goed overeen met een Bijbelse passage over zulke beweringen: “Ik zal boven de hoogten der wolken klimmen, ik zal de Allerhoogste gelijk worden”.[32] Op een officiële mijter van de paus staat geschreven zijn: “Vicarius Filii Dei”[7], Latijn voor “Plaatsvervanger van de Zoon van God”. Gezien er slechts één Plaatsvervanger van Christus is die eeuwig, allerhoogst, almachtig en algenoegzaam is, kan de aardse pretendent niemand anders zijn dan een eigenmachtig afvallig systeem, en zal uiteindelijk geoordeeld en volkomen veroordeeld worden door de Heer. [33]

De Oecumenische bondgenoten van de aardse “Plaatsvervanger” vermenigvuldigen zich als paddestoelen, maar wij hebben niets te vrezen want in Hem “zijn wij meer dan overwinnaars, door Hem, Die ons liefgehad heeft”. [34] . Onze overwinning is verzekerd: “Want al wat uit God geboren is, overwint de wereld; en dit is de overwinning, die de wereld overwint, namelijk ons geloof”. [35] Het “Evangelicals and Catholics Together”-akkoord (ECT) determineert zijn eigen veroordeling, want duisternis heeft geen gemeenschap met licht. Het wordt tijd dat “Ware Evangelicals samen in de Heer” van zich gaan laten horen!

God zegt tot elke ware gelovige: “dat gij strijdt voor het geloof, dat eenmaal de heiligen overgeleverd is”. [36] Zij die Christus en Zijn Woord aanhangen en die gered zijn voor de allerheiligste God door genade alleen, door geloof alleen en Christus alleen, moeten zich laten horen in de uitoefening van hun geloof. In de tijd van Elia was er een oproep voor Gods volk om een standpunt in de nemen voor de ware God òf voor Baäl. Op een overeenkomstige wijze vroeg Jozua het volk om te kiezen tussen de goden van het land of de ware God van Israël. In onze dagen, meer nog dan in de dagen van Elia of Jozua, is het dringend dat wij het bevel van onze Heer serieus nemen om persoonlijk te getuigen waar wij staan. De wereld heeft op TV instemmend de pompeuze praal en luister gezien, en de media hebben de macht en heerlijkheid versterkt van de zogenaamde aardse “Plaatsvervanger van Christus”. Temidden van al die gebeurtenissen, vraag ik u plechtig duidelijkheid te tonen over de plaats waar u staat. Wat wij vragen is dat u in enkele zinnen uw persoonlijk geloof uitdrukt in de ene Heer Jezus Christus en Zijn ene Plaatsvervanger de goddelijke Heilige Geest, samen met een persoonlijk besluit om Gods bevel te gehoorzamen: “dat gij strijdt voor het geloof, dat eenmaal de heiligen overgeleverd is”.

Wij publiceren op onze website onder de titel “True Evangelicals Together in the Lord” de verklaringen die wij ontvangen van gelovigen over de hele wereld. Het is nu echt de tijd voor een beslissende verbintenis met Jezus Christus en Zijn Evangelie. Waarom zou u, eerder dan te klagen over de valse verbintenissen die vele christenen in recente tijden hebben misleid, niet uw persoonlijke signatuur zetten onder een ware verbintenis met de Heer Jezus Christus, om Hem trouw te zijn, door Zijn genade en tot Zijn heerlijkheid!


All statements should be sent to: berean_beacon@yahoo.com or mailed to Richard Bennett, Berean Beacon, P.O. Box 192, Del Valle, TX 78617 USA

Permission is given by the author to copy this article if it is done in its entirety without any changes.

Permission is also given post this article in its entirety on Internet WebPages.


Eindnoten

  1. De nieuwe Rooms-katholieke Catechismus 1992, 1997 Par. 882.
  2. Johannes 16:8
  3. Efeziërs 1:19-20
  4. Johannes 14:16
  5. 2 Korinthiërs 3:17-18
  6. Catechismus, Par. 937
  7. “Vicarius principis apostolorum” de officiële titel in het Latijn.
  8. Dit is een eeuwenoud geschil, vermits de Schrift nergens zegt dat Petrus ooit in Rome heeft verbleven.
  9. “Vicarius Filii Dei” is de officiële titel in het Latijn.
  10. De tekst van “De Schenking van Constantijn” (Donatio Constantini) zegt: “…as on earth he (Peter) is seen to have been constituted vicar of the Son of God[8], so the pontiffs, who are the representatives of that same chief of the apostles…” http://www.jmgainor.homestead.com/files/PU/PF/doco.htm, 09-03-2005.
  11. Wetboek van Canoniek recht (Codex Iuris Canonici), 1983, Canon 1404. Alle canons werden hieruit genomen, tenzij anders vermeld.
  12. Voormalig gekend als de Officie van de Inquisitie, daarna de Heilige Officie, en het is nog steeds gevestigd inhetzelfde gebouw in Rome gedurende de zes afgrijselijke eeuwen van marteling en dood toen het de pauselijke decreten uitvoerde.
  13. Verklaring Dominus Iesus: http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith_doc_2000086_dominushtml.
  14. Dominus Iesus 22
  15. Dominus Iesus 17
  16. Voor meer detailgegevens, zie Our Sunday Visitor’s Catholic Almanac 1998 (Huntington, IN: Our Sunday Visitor, Inc) pp. 141-142.
  17. Johannes 16:14
  18. Johannes 16:13
  19. “The Supreme Pontiff, in virtue of his office, possesses infallible teaching authority when, as supreme pastor andteacher of all the faithful…he proclaims with a definitive act that a doctrine of faith or morals is to be held as such”. Wetboek van Canoniek recht, Canon 749.
  20. “Through baptism men and women are freed from sin, are reborn as children of God, and, configured to Christ byan indelible character, are incorporated in the [Catholic] Church”. Wetboek van Canoniek recht, Canon 849.
  21. “The Catholic Church has taken the Divine institution of marriage and used it for its own purposes. The CatholicChurch has granted hundreds of thousands of annulments and allowed remarriage. Many of such unions, called marriages, are in fact, before the Lord and His Word, nothing more than officially blessed whoredoms. Such sinful unions take away the hearts and souls that should be given to God”. Wetboek van Canoniek recht, Canon 1684.
  22. Genesis 3:5
  23. 2 Thessalonicenzen 2:4
  24. De volledige aankondiging luidt in het Latijn: “Annuntio vobis gaudium magnum. Habemus Papam”, “Ik kondig ueen grote vreugde aan. Wij hebben een Papa”.
  25. Johannes 20:17
  26. Romeinen 8:15
  27. Mattheüs 23:9
  28. Johannes 17:11
  29. 1 Johannes 2:22.
  30. “The Supreme Pontiff, in virtue of his office, possesses infallible teaching authority…” Wetboek van Canoniek recht, Canon 749.
  31. “A religious respect of intellect and will, even if not the assent of faith, is to be paid to the teaching which the Supreme Pontiff…” Wetboek van Canoniek recht, Canon 752.
  32. Jesaja 14:14.
  33. Openbaring 18:8 “Daarom zullen op één dag haar plagen komen: dood en rouw en honger, en met vuur zal zijverbrand worden, want sterk is de Heere God, die haar oordeelt”.
  34. Romeinen 8:37
  35. 1 Johannes 5:4
  36. Judas 3

Lees van ex-priester Richard Bennett ook:

  • Historisch overzicht van het pausdom – deel 1: DOC  of  PDF
  • Historisch overzicht van het pausdom – deel 2: DOC  of  PDF

De volgende documenten kan u aanvragen (geheel kosteloos):

  • De Nieuwe RKK-Catechismus, 1995 (Nederlands)
  • Het Concilie van Trente, 1545-1563 (Engels)
  • Het Eerste Vaticaans Concilie, 1869-1870 (Engels)
  • Het Tweede Vaticaans Concilie, 1962-1965 (Nederlands)
  • Wetboek van Canoniek Recht, Codex Iuris Canonici, 1917 (Latijn)
  • Wetboek van Canoniek Recht, Codex Iuris Canonici, 1983 (Engels)
  • Verklaring “Dominus Iesus”, 2000 (Engels)

Beschikbaar als WORD- of PDF-document, via de mail of op cdrom (postadres dan opgeven) .

Andere RKK-documenten (buls, encyclieken) zijn rechtstreeks downloadbaar op http://www.verhoevenmarc.be/rkk-studie.htm.

_______________________________________

E-mail:                  verhoevenmarc@skynet.be

Homepage:           www.verhoevenmarc.be of  users.skynet.be/fa390968

Ga hier naar de Nieuwste Artikelen


[1] Zie als context dat het wereldlijke West-Romeinse rijk viel in 476 n.C.

[2] Pontifex (meerv.: pontifices; etymologie onzeker; v. Lat. pons, gen. pontis = brug en facere = maken?), in het oude Rome een lid van het hoogste priestercollege (collegium pontificum), waarbij het oppertoezicht op en de zorg voor de staatscultus berustte … Het hoofd van het college, de pontifex maximus, had toezicht op de pontifices; hij koos de Vestaalse maagden, over wie hij de patriapotestas uitoefende, en ook de andere priesters die tot het collegium pontificum werden gerekend: de rex sacrorum en de flamines … De keizers vervulden tot 379 n.C. steeds het ambt van pontifex maximus. (Encarta 2002).

[3] De Donatio Constantini is een vervalste oorkonde uit de achtste eeuw. Volgens deze oorkonde zou keizer Constantijn de Grote (272-337) het wereldlijke oppergezag in het Westen hebben opgedragen aan paus Silvester I, als dank voor zijn overwinning op Maxentius. Constantijn kreeg de nacht voor de beslissende veldslag een droom, waarin gevat in een kruis de letters IHSV verschenen, (In Hoc Signo Vinceres), wat “in dit teken zul je overwinnen” betekent, waarna hij zich tot het christendom bekeerde en de slag won. Ook zou volgens deze oorkonde Constantijn het primaat van Rome boven de andere priesters hebben erkend. De Donatio Constantini speelde de hele Middeleeuwen een grote rol in de strijd tussen de Paus en de vorsten. In de vijftiende eeuw werd pas duidelijk dat het om een vervalsing ging.

In 1440 toonde de Italiaanse humanist Lorenzo Valla aan dat het een vervalsing betrof. Later werd dit document door opeenvolgende pausen als argument gebruikt om hun vergane macht terug te krijgen. Een goed voorbeeld van zo’n paus is paus Julius II. (Wikipedia).

[4] Zoals staat in de RK-catechismus, Par. 937.

[5] In 2Th 2:4 zien we dat de Antichrist in de Joodse tempel gaat zitten. Dn 9:27 en 12:11 spreken over de gruwel der verwoesting die door de Heer Jezus in Mt 24:15 in verband wordt gebracht met de (herbouwde) tempel in Jeruzalem. De ultieme vervulling komt in de tijd van de grote verdrukking, na de opname van de Gemeente. Intussen zien we in het pausdom al eeuwenlang een goed beeld van die toekomstige (!) Antichrist. Zie verder onder Eschatologie op mijn site: http://users.skynet.be/fa390968/Eschatologie&profetie.htm.

[6] Grieks: abba, paterAbba komt van het Aramees en Chaldeeuws en is een vocatief : “papa”. Pater is “vader” in een meer formele betekenis.

[7] Het wordt sterk betwist dat er zo’n mijter of tiara met die titel bestaat, of heeft bestaan. Zie b.v. Wikipedia:

http://en.wikipedia.org/wiki/Vicarius_Filii_Dei. Voorstanders nemen als bewijsmateriaal o.a. het katholieke blad Our Sunday Visitor van 18 april 1915 (http://www.remnantofgod.org/osv1915.htm). Maar of die titel nu op een pauselijke mijter of tiara staat of niet, de paus is ambtelijk wel degelijk tot “plaatsvervanger van Christus” gesteld, zoals men kan lezen in hun Catechismus Par. 882. De tekst Vicarius Filii Deii komt wel voor in het Decretum Gratiani, dat deel uitmaakt van de Donatio Constantini en dat de Codex Iuris Canonici voorafging: “Beatus Petrus in terris vicarius filii Dei videtur esse constitutus” (Decretum Gratiani, prima pars., dist. 96).

[8] In de Latijnse grondtekst: VICARIUS FILII DEI, vertaald: plaatsvervanger van God.